​Zonder religieuze beleving geen religie lees ik vandaag in dagblad Trouw. En daarom wordt mevrouw K.C. geïnterviewd over haar religieuze ervaringen. In haar jeugd is K.C. jarenlang misbruikt door haar vader. In de kerk ervaarde ze dat er iets niet klopte, want die incestueuze vader van haar zat trouw in de kerkbanken. Nee, nu had ze pas de ware religie gevonden: Falun Gong en nu wist ze hoe het zat. Het was háár eigen karmische afbetaling, doordat zij in haar opvatting haar vader ongetwijfeld in een vorig leven slecht behandeld heeft. Met andere woorden: dat zij seksueel misbruikt is, zou haar eigen schuld zijn! Dat zij zichzelf als slecht en onvolmaakt ervaart, spreekt ook uit verdere beweringen. Zij probeert zich steeds te verbeteren, ziet zich falen, voelt zich wel eens jaloers of onverdraagzaam, wil haar fouten opruimen. In plaats van deze vrouw te helpen inzien dat zij niet slecht en schuldig is, maar zich zo voelt door wat haar in haar jeugd is aangedaan, draait haar ‘religie’ de boel om en bevestigt dat het slachtoffer alles aan zichzelf te danken heeft. K.C. hoopt zo volmaakt te worden dat ze na de dood eindelijk rust vindt. Tja, dan is elk geval alles voorbij, ook de kans om in het enige leven dat je hebt, gelukkig te zijn. Het is iemand het ultieme schuldgevoel aanpraten.
Relikul, dat is het! Schokkend dat zulke new age hocus pocus ongestoord mensen met heftige trauma's verder de shit inhelpt.