​Gek is dat. Er zijn maar weinig auteurs en al helemaal in kinderboekenland, die het leuk vinden om over bèta-onderwerpen te schrijven. Ze weten niet wat ze missen!
Ikzelf vind het juist heerlijk. Er is, in elk geval op jeugdniveau, weinig discussie mogelijk. De onderwerpen zijn heerlijk duidelijk en logisch. Het is of het een of het ander. Pffft, moet je in de rest van het leven mee aankomen. Daar is alles wel van meer kanten te bekijken. Alleen in de bèta-onderwerpen is alles zo klaar als een klonjte.
Ik ben bezig met het (her)schrijven van honderd (ja, dat is eigenlijk wel een beetje veel) lemma's voor de nieuwe Winkler Prins Junior online. Rubriek: wetenschap en techniek. Ik vind het bijna een beetje verslavend, zo verlies ik mezelf in het uitzoeken van nog meer informatie en die zo concreet en helder mogelijk te verwoorden. Gewoon lekker ambachtelijk werk. Het is hetzelfde als ik wel eens puzzels maak (dat is véél leuker dan ze oplossen). Kan ik ook nooit mee stoppen.
Vandaag hoorde ik op de radio dat een hoogleraar (een vrouw) een boek geschreven heeft met de titel 'Meisjes zijn niet bèta-dom'. Misschien eens lezen, het gaat over de hersenen in het dagelijks leven. Lijkt me leuk! Maar goed, meisjes zijn dan niet bèta-dom, veel auteurs zijn dat blijkbaar wel.
Maar ach, misschien moeten ze wel bèta-dom blijven, want het is mijn geluk. Komen dit soort leuke opdrachten vanzelf mijn kant op!