​Onlangs zat ik na een rondje fietsen op een terras in een naburig dorp. Het was vrijdagavond, maar toch was ik de enige gast, terwijl de gasten bij deze gelegenheid toch gewoonlijk met de benen buiten hangen. Hoe dat kon, vroeg ik de uitbater.
'Buienradar,' vertelde hij me. 'Er hoeft maar ergens in Nederland één buitje te vallen en mensen blijven binnen.'
Vandaag onderging ik het zelf aan den lijve. Regen was er voorspeld en niet zomaar een beetje. Nee, stortbuien hemelwater zou er over ons land uitgegoten worden, van de vroege ochtend tot de late avond. Nou, daar hou je dan wel rekening mee. Dat betekent binnenblijven.
Het is nu bijna tien uur 's avonds. Een paar druppeltjes zijn er vandaag gevallen, maar die waren al verdampt voor ze ter aarde vielen. De bui moet nog altijd losbarsten. Het is waar: buienradar is te populair. Maar misschien wordt het weerbericht ook wel opgesteld voor Hilversum en niet voor het zuiden beneden de grote rivieren.
Voortaan kijk ik weer gewoon naar buiten en vertrouw op mijn eigen gevoel.